Zwijnen

Op een herfstige avond 2,5 km teruglopen na een etentje in Villers, bij vrienden daar. Het was rond middernacht, aardedonker en doodstil. In het bos was de weg alleen te zien aan het gat in de bomenrij.

Op verjaarsvisite

Onze buurman is pas negentig jaar geworden en daarom gaan we vandaag bij hem op de borrel. Om klokslag 4 uur kloppen we bij ze aan. Onze buren hebben geen halletje, je komt via de buitendeur direct in de keuken. Wij zijn overigens nooit verder gekomen dan de keuken, dat is van oudsher niet de gewoonte.

Wild eten in Sy

Oktober is de maand van de jacht en dat betekent dat elk Ardens restaurant naast de gewone kaart ook verschillende wildgerechten aanbiedt. Na een heerlijke wandeling in de herfstzon hebben wij enorme zin in een glaasje wijn of bier met uitzicht op de Ourthe. En daarna willen we best een van die gerechten uitproberen.
Zo gezegd, zo gedaan. Wij veroveren een plekje aan het raam in ons restaurant van keuze, wat meestal geen sinecure is.

Burlen

Het voordeel van de herfst is dat je niet zo vroeg je bed uit hoeft als je herten wilt zien. Om iets na zevenen trek ik de deur achter me dicht. Het is nog donker. Vannacht heeft het gevroren, de rijp ligt op de weilanden.

Op de tafel voor het huis liggen twee rode appels, die ik daar gisteren neergelegd heb. Ik neem er een mee, in mijn andere hand de verrekijker. Al gauw heb ik spijt dat ik geen handschoenen heb aangedaan.

Een nieuw kleurtje voor de achterkant

Vandaag gaat het dan eindelijk gebeuren: de grauwe betonblokken van een deel van de achtergevel krijgen een andere kleur. Mijn zeevarende zwager heeft het op zich genomen om de lange ladder te bestijgen. “Het is net als in het kraaiennest klimmen”, zegt hij, “dat vind ik wel leuk”.

Just in Time

Een sleepstang verbindt onze beide Renaults, en na enige tijd laat de man van de Touringclub ons achter voor een onberispelijke autoshowroom, voor mijn gevoel zo ongeveer in Rome (gem. Durbuy, dat is). Vriendelijke mensen, echter behept met het moderne managementssyndroom “just in time”. Geen koppelingskabel dus.

Milan Royal

Zondag 31 juli. Het is stil in Grand Bru. Ik hoor alleen de vogels fluiten. Vooral de druk heen en weer vliegende moeder Wouw (in ’t Frans Milan Royal), die haar intrek heeft genomen in een boom recht tegenover onze veranda.